Καλοκαιρινές διαπιστώσεις

Το καλοκαίρι είναι η ωραιότερη εποχή, αρκεί να έχεις χρόνο και… χρήμα για να μπορέσεις να το απολαύσεις όπως του αρμόζει: με ταξίδια, εκδρομές, ξενύχτια, ώρες ξάπλας στην παραλία κτλ.

Το καλοκαίρι είναι η κατάλληλη περίοδος για να ξεκουραστείς, να γεμίσεις τις μπαταρίες σου, να γνωρίσεις καινούριους φίλους (και όχι απλώς φίλους) και να πάρεις μία βαθιά ανάσα πριν γυρίσεις ξανά στη ρουτίνα.

Και από τα γενικά ας περάσω στα ειδικά, στο δικό μου καλοκαίρι. Το έπαιξα σε διπλό ταμπλό. Μην πάει ο νους σας στο πονηρό… Εννοώ ότι πήγα λίγες μέρες διακοπές με κοριτσοπαρέα και λίγες μέρες διακοπές με τον Α. με τον οποίο είμαστε πάνω από 1,5 χρόνο μαζί. Νομίζω ότι είναι η πιο μακρόχρονη σχέση της ζωής μου!

Μικρό διάλειμμα!

Κανόνισα να φύγω λίγες μέρες με τις φίλες μου τις ημέρες που ο Α. (ο οποίος είναι χωρισμένος) είχε πάει διακοπές με τα δύο παιδιά του. Ναι δηλώνω ένοχη… η επιλογή των ημερών δεν ήταν τυχαία. Δε λέω, τα παιδιά είναι πολύ συμπαθητικά και ευγενικά, αλλά δεν είμαι ακόμα έτοιμη να παίξω το ρόλο της «μαμάς» για πολλές μέρες. Άλλο το να πας μαζί τους ένα σινεμά, να πας σε ένα λούνα παρκ, ακόμα και να περάσετε μαζί ένα Σαββατοκύριακο, αλλά άλλο μία εβδομάδα. Δεν μπορώ να πάρω τέτοια ευθύνη κι ας ήταν και ο Α. μαζί.

Εξάλλου ο μικρός έχει τη συνήθεια να ξυπνάει και να τρέχει στο κρεβάτι της μαμάς ή του μπαμπά του όταν βρίσκεται σε καινούργιο χώρο. Νομίζω ότι θα βρισκόμουν σε αρκετά δύσκολη θέση να εισέβαλε ξαφνικά το παιδί στο δωμάτιο, ενώ εγώ ήμουν στην αγκαλιά του πατέρα του, έστω κι αν δεν γίνονταν τίποτα το συγκλονιστικό μεταξύ μας. Ευτυχώς που ο Α. με καταλαβαίνει (κι ας μην του έχω πει τίποτα) και δεν επιμένει. Σε ένα από τα επόμενα posts μου στο ημερολόγιο θα «ανοίξω» το φάκελο παιδιά, αλλά τώρα δεν είναι της παρούσης. Ακόμα μιλάμε για το καλοκαίρι!

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και… οι φίλες μου

Και επειδή καλοκαίρι σημαίνει και φλερτ, έχω να καταγγείλω ότι κρίση δεν περνάει μόνο η ελληνική οικονομία, αλλά και το ελληνικό καμάκι! Όχι πως με ενδιαφέρει… έχω τον Α. μου εγώ, απλώς κάνω ένα κοινωνικό σχόλιο και αν φλέρταρα λιγάκι, το έκανα μόνο στα πλαίσια της έρευνας…

Διαπιστώνω λοιπόν ότι και στον τομέα αυτό ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα. Βέβαια ήμασταν και στη Σέριφο, η οποία είναι μεν πανέμορφη αλλά δεν είναι και Μύκονος… Είναι πιο ήσυχα τα πράγματα.

Αλλά όπου και να ήμασταν, είναι δυνατό να είμαστε σε ένα ωραίο μπαράκι μία παρέα τριών κοριτσιών σαν τα κρύα τα νερά (μπορεί να υπερβάλλω λιγάκι, αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου…) και οι αντροπαρέες που ήταν γύρω μας να μένουν στο φάτε μάτια ψάρια; Δεν μπορώ να πω… από λάγνα βλέμματα άλλο τίποτα, αλλά από εκεί και πέρα τζίφος.

Μερικούς τους βλέπαμε, ήθελαν να έρθουν να μας μιλήσουν, το σκέφτονταν, το επεξεργάζονταν στο μυαλό τους, αλλά έμεναν στη θεωρία. Κρίμα δηλαδή, γιατί τις περισσότερες φορές ήταν αρκετά συμπαθητικοί. Αποφάσιζαν να μιλήσουν όταν πια κόντευε να ξημερώσει και μαζεύαμε τα πράγματά μας για να φύγουμε. «Φεύγετε κιόλας;» ήταν η μόνη ατάκα που κατάφερναν να πουν. «Τι κιόλας χρυσέ μου; Τέσσερις ώρες όρθια είμαι, κοντεύω να βγάλω κιρσούς. Μέχρι να το πάρεις απόφαση, ξημερώσαμε» είναι η απάντηση που θέλεις να δώσεις, αλλά αντ΄ αυτού χαμογελάς και λες «Ε, είναι αργά, αύριο πάλι (να θυμηθώ να φορέσω φλατ)».

Και αυτός που τελικά έρχεται να σου μιλήσει είναι ο τύπος του «δεν έχω τίποτα να χάσω», δηλαδή ή είναι πολύ μικρός οπότε ψάχνει για εμπειρίες, ή πολύ μεγάλος οπότε σου λέει όσο προλαβαίνω, ή είναι τελείως χάλια οπότε δεν ρισκάρει και πολλά.

Και αυτό δε συνέβαινε μόνο στη δική μας κοριτσοπαρέα… Με τις περισσότερες το ίδιο γίνονταν και οι περισσότερες το ίδιο έλεγαν (είχε κόσμο το μπαράκι, ήθελα δεν ήθελα άκουγα τι έλεγε ο διπλανός μου). Μάλιστα έβλεπα ορισμένα κορίτσια που άλλαζαν θέση όταν κάθονταν δίπλα τους άλλες γυναίκες, δεν ήθελαν τον ανταγωνισμό! Όμως, τσάμπα την έκαναν τη μετακόμιση!

Πάντως, για να είμαι ειλικρινής η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν μου προκαλεί έκπληξη… δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο του καλοκαιριού, είναι κάτι που συμβαίνει όλο το χρόνο. Η φίλη μου η Χ. όμως σοκαρίστηκε. Βλέπετε μόλις πήρε διαζύγιο μετά από έξι χρόνια γάμου. Αν βάλεις και τα πέντε χρόνια σχέσης, είχε 11 χρόνια να φλερτάρει, οπότε είχε χάσε επαφή με το σπορ. (Μην αρχίζετε τις προσθέσεις… είναι κάποια χρόνια μεγαλύτερή μου!). Ήταν και σε μετά διαζυγίου φάση, οπότε οι διαθέσεις της ήταν πιο… άγριες, αλλά απογοητεύτηκε. Όχι πλήρως, αλλά σίγουρα τα πράγματα δεν ήταν όπως τα είχε αφήσει 11 χρόνια πριν!

Τώρα θα μου πείτε, όταν δεν πάει το βουνό στο Μωάμεθ… άρα γιατί δεν κάναμε εμείς την πρώτη κίνηση; Γιατί δεν το συνηθίζουμε και δεν μας αρέσει να παίρνουμε εμείς όλες τις πρωτοβουλίες… Εξάλλου δεν ήμασταν και με σταυρωμένα τα χέρια… Και κοιτούσαμε και χαμογελούσαμε και τον αναπτήρα κάναμε πως δε βρίσκαμε… Τι άλλο να κάναμε πια;

pic source www.fortlauderdaleclubscenes.com