Και δεν χτυπάει το τηλέφωνο…

Τηλέφωνο… μία από τις πιο σημαντικές εφευρέσεις. Μας λύνει τα χέρια, μας διευκολύνει, μας βγάζει από τη δύσκολη στιγμή.

Πολλές φορές – ειδικά όταν αργώ σε κάποιο ραντεβού – αναρωτιέμαι, παλαιότερα, πως ζούσαμε χωρίς τα κινητά;

Αυτό το μικρό πραγματάκι όμως δε σου λύνει μόνο τα χέρια, αλλά σε βάζει και σε μπελάδες!

Όσο χρήσιμο σου είναι στην καθημερινή σου ζωή, τόσο θέλεις να το πιάσεις, να το πετάξεις στον τοίχο και μετά να το πατήσεις με τα ψηλοτάκουνα, όταν το περιμένεις να χτυπήσει και αυτό παραμένει σιωπηλό.

Πότε γίνεται αυτό; Μα όταν σου έχει ζητήσει το νούμερό σου ένας χαριτωμένος νεαρός που γνώρισες στο μπαρ – μετρό – γυμναστήριο κτλ. και παρόλο που σου είπε ότι θα σε πάρει, το παίζει ψόφιος κοριός και εσύ κοιτάς κάθε λίγο και λιγάκι το καντράν για να τσεκάρεις ότι έχεις σήμα.

Αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού

Τώρα τελευταία όμως τα πράγματα δεν γίνονται πάντα έτσι… Όλο και περισσότεροι άντρες προτιμούν να μην ζητάνε τηλέφωνα, αλλά να δίνουν το δικό τους.

Αυτά λέγαμε με τη φίλη μου την Τ. Είχε γνωρίσει στη δουλειά έναν συμπαθητικό τύπο από μία συνεργαζόμενη εταιρία. Αφού πέρασαν αρκετή ώρα μιλώντας και φλερτάροντας, της έδωσε την κάρτα του. Ούτε κουβέντα για το δικό της νούμερο. Λίγο πριν αποχαιρετιστούν, του έδωσε το τηλέφωνό της από μόνη της. Άνθρωποι είμαστε, η κάρτα μπορεί να χαθεί και το επίθετό του ήταν αρκετά συνηθισμένο. Που να τον ψάχνει στο Facebook…

Αρχικά της άρεσε η κίνηση με την κάρτα. Έδειχνε έναν άντρα δυναμικό, σίγουρο, αποφασιστικό. Άσε που σε βγάζει και από την αγωνία του «αν θα πάρει τηλέφωνο» Το κάνεις εσύ και τελειώνει η υπόθεση!

Μήπως όμως πίσω από όλα αυτά έδειχνε έναν άντρα ψωνάρα, που απλώς βαριόταν να μπει στον κόπο να κυνηγήσει μία γυναίκα; Μήπως για αυτό δεν της ζήτησε καθόλου το τηλέφωνό της; Για να της ρίξει το μπαλάκι και να την αφήσει να κάνει παιχνίδι; Άσε που θα μπορούσε να σκεφτεί ότι από τη στιγμή που τον πήρε αμέσως τηλέφωνο, σημαίνει ότι «την πονάει το δοντάκι της» άρα δε θα κουραστεί και να τη ρίξει.

Κάνουν δηλαδή την πρώτη κίνηση για να ξυπνάνε που και που τον κυνηγό που κρύβουν μέσα τους, αλλά γρήγορα αντιστρέφουν τους όρους του παιχνιδιού και πάλι είσαι εσύ αυτή που τρέχει!

Επίδειξη ισχύος;

Η Τ. ήταν πυρ και μανία γιατί είχαν περάσει τέσσερις μέρες και εκείνος δεν της είχε τηλεφωνήσει. Ούτε καν sms δεν είχε στείλει. Φυσικά εκείνη δεν είχε κανένα σκοπό να κάνει την πρώτη κίνηση. Εγώ της είπα για να ηρεμίσει να του στείλει ένα μήνυμα τυπικό και αν εκείνος της απαντήσει και της ζητήσει να βρεθούνε, έχει καλώς. Αλλιώς ας τον ξεχάσει και ας συνεχίσει τη ζωή της. Ήταν όμως ανένδοτη.

Όσο το σκέφτομαι όμως νομίζω ότι η Τ. έχει δίκιο. Οι άντρες που σου δίνουν το τηλέφωνό τους χωρίς να ζητάνε το δικό σου – ειδικά αν είναι χαριτωμένοι – είναι πολλοί και κάτι μου λέει ότι δεν το κάνουν όλοι από ευγένεια, για να μη σε φέρουν δηλαδή σε δύσκολη θέση σε περίπτωση που δεν θέλεις να τους δώσεις το δικό σου νούμερο…

pic source: www.nitrolicious.com